Colexio oficial de arquitectos de Galicia - Delegación Lugo

COAGLUGO

16/06/2012 | Revista de prensa

EL MUNDO. O ARQUITECTO ARTISTA

O arquitecto artista bota sobre a mesa, indignado, o recorte de xornal que acaba de pasarlle o seu asistente. É dun diario da súa terra, que recolle as declaracións dun concelleiro da oposición acerca da súa última obra emblemática (o arquitecto artista, co seu talento, non pode facer ningunha que non o sexa nin, aínda que se empeñe). Di o opositor municipal que a obra, unha ponte destinada a salvar o río, ademais de duplicar o seu presuposto inicial, ata os 62 millóns de euros, e de ter superado amplamente o seu período de construción, de 16 meses a catro anos, resulta inseguro para o tráfico. Recréase o político nun detalle que sabe que os lectores encontrarán sangrante: na memoria dunha ponte destinada a paso de coches, bicicletas e peóns, non se inclúe, di, referencia ningunha á normativa relativa á seguridade na circulación.

Tampouco se priva de salientar os honorarios de seis millóns de euros que corresponden ao arquitecto artista polo proxecto. Dirixida ao país dos recortes semanais, os cinco millóns e pico de parados e o rescate inminente, a mención desa cifra, por proxectar unha ponte que se dá a entender que é un completo desastre, equivale a unha incitación ao linchamento.

Pensando nos argumentos que ten para rebater as afirmacións do novo inimigo que acaba de xurdirlle (por exemplo, que o encarecemento se debe en boa parte ao atraso, e que ese atraso ten outros responsables, como os construtores e a Administración que non libra a tempo os fondos nin aboa con dilixencia as certificacións), o arquitecto artista non deixa de percibir que a información doe e dana, e contribúe, sumada a tantas outras, a que a súa futura carteira de pedidos, xa minguada pola crise, se vaia reducindo aínda máis pola fama que empeza a arrastrar de abrir buratos descomunais no erario público, ao tempo que desatende a funcionalidade esencial dos edificios e infraestruturas que se lle encomendan.

Hai uns anos, perdoábaselle todo. Xa fixo un aeroporto no que os que ían recoller aos viaxeiros tiñan que pelarse de frío na rúa, unha ocorrencia que tivo malia que o aeroporto se emprazase nunha zona de clima desapracible, para mellor realzar a suxestión aérea do seu edificio, inspirado nas formas estilizadas e libres dunha gaivota. E outra ponte que leva a súa firma, construído con materiais deslizantes nunha cidade chuviosa, houbo de ser reformado pola alarmante frecuencia con que os anciáns do lugar esvaraban e se deixaban no tropezóns o óso da cadeira, con gran sufrimento propio e oneroso quebranto para os servizos públicos de saúde.

Pero agora, todo é distinto. Abriuse a veda. O populacho apunta e dispara contra os antano intocables. Testas coroadas, banqueiros, presidentes con séquito. A plebe que antano tragaba e tragaba reclama o seu desquite. A frecuencia con que o arquitecto artista se ve na picota, o escepticismo que agora se estende respecto á utilidade, a necesidade ou o valor dos seus edificios singulares, contrasta coa veneración aparvada, co pasmo submiso, con que anos atrás se lles reservaban os mellores espazos de todas as cidades e inaugurábanse, sen escatimar en fotógrafos nin en champaña, por prebostes que ese día sacaban peito ata rebentar os botóns da camisa.

O arquitecto artista evoca eses días con nostalxia e encara con aprehensión o futuro. O que este conto non di, porque se necesitaría estar dentro da súa cabeza para iso, é se nalgún momento entende por que á admiración lle sucedeu o desafecto, e por que cada vez custará máis a un alcalde convencer os seus veciños de encargarlle un dos seus proxectos emblemáticos. Se por un segundo, en suma, admite ter forzado a súa sorte.

EL MUNDO (10.06.2012). O ARQUITECTO ARTISTA

Comentarios

Ainda non existen comentarios para esta nova. Crea o primeiro completando o seguinte formulario.

* Todos os comentarios serán moderados antes da súa publicación.

Enviouse o comentario correctamente. Todos os comentarios son moderados antes de ser publicados. Grazas.

Enviar un novo comentario