Colexio oficial de arquitectos de Galicia - Delegación Lugo

COAGLUGO

27/01/2013 | Revista de prensa

EL PAIS: "Unha maqueta de proxección"

Nace Transformingmadrid, unha plataforma de arquitectos, sociólogos e economistas para 'remaquetar' a cidade
Nove arquitecturas do cambio.


 

Se algo é imprescindible para contar unha historia é un narrador. Se o que se quere contar é como se transforma unha cidade como Madrid, tamén. Houbo 28 cronistas da Vila dende 1923, xornalistas, catedráticos, historiadores... Actualmente hai dez oficiais, un deles é o Instituto de Estudos Madrileños. Tamén houbo cronistas inconscientes, como o dramaturgo Félix Lope de Vega, que deixou plasmada nas súas obras gran parte da vida cotiá da capital do reino na súa época. E outros, non recoñecidos tampouco como tales, como o enxeñeiro militar León Gil de Palacio (1788-1849), que realizou en 1830 a maqueta máis famosa de Madrid, de madeira e de 5,20 por 3,50 metros, que se pode ver no Museo de Historia. O último modelo completo da cidade data xa de 1992, foi obra de Juan de Dios e anda pillando po nun almacén do Matadoiro, tras o peche en xullo do Museo da Cidade... Pero quen conta como cambia Madrid. Quen é ese narrador que fala do proceso de transformación, da evolución da cidade en tempo real. Onde está ese cronista que contrapón todo o anaco o antes e o despois, que conta como pasa o tempo e lle pon nome ao que pasa. Onde vive ese fotógrafo do movemento urbano. Pois naceu onte por cesárea na sede do Colexio de Arquitectos de Madrid (COAM).

O seu nome viña soando hai un par de anos. O embrión foron unhas xornadas sobre a cidade organizadas en Matadoiro en outubro de 2010. Así que o de onte foi un parto perfectamente programado. E ao alumeamento acudiron todos: políticos, arquitectos, economistas, empresarios emprendedores...

A nova criatura chámase Transformingmadrid e é unha plataforma que aglutina polo menos a 11 colectivos de arquitectos de Madrid. Os pais son a comisaria cultural Ariadna Cantís e o arquitecto e sociólogo madrileño José María Ezquiaga. E os padriños, outras dúas plataformas ultramodernas de nome e apelido: o think tank do Colexio de Arquitectos -unha ferramenta de recente creación que serve para ensamblar as ideas cos patrocinadores-, e o Cinc Shower -un punto de encontro entre emprendedores, investidores e profesionais das Industrias Culturais e Creativas (ICC), co obxectivo de presentar, apoiar e promover cen proxectos transformadores ante un grupo de potenciais investidores, que se celebrará en Madrid do 11 ao 13 de abril de 2013-.

No seu primeiro ano de vida Transforminmadrid propúxose realizar unha maqueta xigante -pola que xa está a puxar un importante banco e o propio Concello- na que poida verse algo así como a psicoloxía Madrid, é dicir, as principais transformacións que aconteceron na cidade na última década e as súas consecuencias vitais. Unha gran maqueta de 15 por 20 metros a escala urbana e social. Trátase dun novo modelo que reflectirá -e isto é literal porque será á vez unha pantalla de proxección volumétrica- "o macro e o micro " en palabras de Ezquiaga, as grandes obras urbanísticas e os usos e costumes cidadás que dan vida (e sentido) ao espazo metropolitano.

"Madrid cambiou a gran velocidade nos últimos tempos, hai unha necesidade de contar que pasou nestes anos, hai unha narrativa pendente", asegura Cantís, que exerce de catalizador social e que se confesa "nai" de Transformingmadrid e actúa un pouco de madrasta de moitos dos seus potenciais integrantes. "Queremos que todos os colectivos formen parte deste proxecto. Eles son os que poden achegar a innovación, a xuventude, o talento, a intuición, o risco, o urbanismo de acción, a fin de contas".

Pola súa banda, o pai da criatura, consciente do mundo e a circunstancia na que veu a nacer, defendía onte na súa presentación en sociedade a necesidade de "asumir a incerteza". Segundo Ezquiaga, "trátase de converter o desastre en oportunidade de reflexión e de desfrute, ampliar o grao de consciencia do que acontece no ámbito", do mesmo modo que o fixo hai uns meses o artista alemán Hans Haacke no Museo Raíña Sofía, coa súa obra de denuncia Castillos no Aire, que poñía en evidencia os esqueletos urbanos, o estado de abandono no que quedaran todos eses edificios de vivendas sen rematar do ensanche de Vallecas, grandes monumentos da cultura do ladrillazo.

"A cidade non soubo xerar unha narrativa dos seus enormes logros e as súas aspiracións de futuro, capaz de servir de elemento de cohesión identitaria para os seus cidadáns e de perfil diferencial fronte a outras metrópoles. Transformingmadrid quere contribuír a salvar esta carencia", argumenta o proxenitor do proxecto.

A T4, Madrid Río e o soterramento da M-30, os grandes colectores culturais como o Matadoiro, a peatonalización do barrio das Letras ou a da rúa Serrano, pero tamén o proxecto veciñal da praza da Cebada, a ocupación do espazo público que supuxo o 15-M, ou o crisol cultural que remata cunha virxe ecuatoriana no patio dun colexio público... Transformingmadrid é, máis que un novo proxecto, a evidencia de que o proxecto xa existía. Ou non: había que nomealo, alguén tiña que contalo.


 

Nueve arquitecturas del cambio

¿Cuál es la necesidad más inminente de la ciudad? Responden los principales colectivos participantes en Transformingmadrid:
  • Paisaje Tranversal. “Lo urgente para Madrid es la regeneración integral de la denominada Periferia Intermedia, situada entre la M-30 y la M-40 y donde vive aproximadamente dos tercios de la población”.
  •  Todo por la praxis (TXP). “Hay que establecer una serie de medidas y protocolos que normalicen e incorporen la participación activa del ciudadano, sobre todo para la gestión de los recursos inutilizados, vacíos y en desuso”.
  • Zuloark. “Hace falta que el Plan de Ordención Urbana aborde la complejidad de la realidad de hoy, sin simplificarla ni agotarla con burocracia, que cuente con esos movimientos ciudadanos que se están haciendo cargo de las mejoras de sus propios barrios”.
  • Boa Mistura. “Confiamos en incorporar el arte a la ciudad y utilizarlo como herramienta para mejorar espacios y crear dinámicas participativas de mejora y transformación del entorno”.
  • Basurama. “Madrid necesita que los políticos y urbanistas den un paso a un lado y cedan margen de actuación a los ciudadanos”.
  • PKMN (pac-man). “Se debe entender que la arquitectura también es gestión, relación, multiculturalidad...”.
  • » Vivero de iniciativas ciudadanas [VIC]. “No hace falta hacer más urbanismo sino modificar los sistemas de hacer ciudad para que se acerque la gestión a la base social, se fomente la innovación y se aprovechen los recursos existentes”.
  • Pez estudio. “Mayor conexión entre ciudadanía y Administración”.
  • Taller de casquería. “Es urgente una revisión de la normativa urbanística para facilitar los cambios de uso, suavizar los procesos de adquisición de licencias de actividad y protección del espacio público por parte de los ciudadanos”.

EL PAIS: "Unha maqueta de proxección"

Comentarios

Ainda non existen comentarios para esta nova. Crea o primeiro completando o seguinte formulario.

* Todos os comentarios serán moderados antes da súa publicación.

Enviouse o comentario correctamente. Todos os comentarios son moderados antes de ser publicados. Grazas.

Enviar un novo comentario