Colexio oficial de arquitectos de Galicia - Delegación Lugo

COAGLUGO

07/04/2013 | Revista de prensa

EL PAIS: Un urbanismo "do bo"

Unha mostra pon de relevo que, fronte á especulación, na época do ladrillo tamén se levantaron edificios públicos pensando na sociedade.


O ladrillo asociouse nos últimos anos a especulación, corrupción, dispendio. Os escándalos que agora saen á luz demostran que este foi o ámbito no que algúns viron a súa mina de ouro. A exposición Spain mon amour quere demostrar que tamén houbo neses anos urbanismo "do bo". O realizado mediante concurso, de xeito transparente, o dos grandes estudos. Pero sen triunfalismos, explica Luis Fernández-Galiano, comisario da mostra, situada no Museo ICO.

Os guías da mostra, a medio camiño entre a performance e a instalación, son un centenar de estudantes de Arquitectura vestidos de branco. É dicir, eses mozos que teñen un futuro máis incerto. "Ensinamos o que se fixo ben, pero tamén o presente da man dos membros máis fráxiles dunha profesión en crise", recoñece Fernández-Galiano.

Son 15 edificios, entre museos, pavillóns, Concellos e gardarías, asinados por arquitectos, como Francisco Mangado ou estudos como Mansilla+Tuñón, Neto Sobejano, Paredes Pedrosa e RCR Arquitectes. Teñen en común o financiamento público e a utilidade para a sociedade. O visitante non só pode ver as fotografías das obras, senón tamén as maquetas. A Casa do concello de Lalín (Pontevedra), o Museo de Arqueoloxía de Álava ou a vila romana La Olmeda (Palencia) son algúns dos fillos dos bos tempos económicos. Antes de aterrar en Madrid, pasaron pola bienal de Venecia.

Os estudantes entrevistáronse cos artífices das obras, así puideron coñecer as interioridades, o método e o proceso que se seguiu para levar á realidade as súas creacións. Os alumnos tiveron a oportunidade de reunirse fronte a fronte con aqueles que puideron vivir a época na que había diñeiro para pensar ao grande. Contáronlles por exemplo que ás veces, os promotores das obras, neste caso a Administración, lles pide que maquillen o significado da obra para facela máis atractiva para os titulares de prensa. Isto pasou por exemplo co Museo de Arte Contemporáneo de León, cando tiveron que asegurar que o edificio se inspiraba nun "río que flúe".

O grupo de estudantes da Politécnica que fai de cicerone sabe que "a cousa está malo", como di unha delas, aínda que "non tanto", se apresura a contestar outra. Resignación, confianza e realismo é o que demostran mentres están rodeados do que seguramente non se volverá facer en moitos anos. "Cando presentamos algún proxecto na universidade un pouco desmesurado dinnos que ese tempo xa pasou", recoñece a alumna Irene del Sol. "En tempadas de crise din que xorden as mellores ideas", engade outra, Inés Olavarrieta.

Fernández-Galiano afirma que os estudantes teñen a oportunidade de "explicar como está agora mesmo a profesión", porque a "os que van ver a exposición lles interesa". Susana e Fernando, dous visitantes, interróganos sobre as súas posibilidades agora que algúns deles están a punto de rematar a carreira. " En Asia hai posibilidades, non? ", pregúntaos ela. "Si, pero xa veremos se non explota tamén alí a burbulla inmobiliaria", responden as dúas. Os alumnos foxen dos "arquitectos-estrela" e admiran os que traballan "axustándose ao presuposto". Queren borrar a estendida idea que algúns dos seus mestres tamén participaron do dispendio. "Ao final o arquitecto traballa para o seu cliente e, se un Concello lles pide que queren que as cristaleiras sexan de cores ou unha torre uns metros máis alta, pois teñen que facelo, apunta a estudante Martha Sosa.

No piso inferior do museo pódese considerar
Ruinas modernas, a contraposición a Spain mon amour, as aberracións urbanísticas froito da especulación. Son dous anos de traballo da arquitecta Julia Schulz-Dornburg, que percorreu as promocións máis absurdas que se puxeron en marcha en toda España. Algunhas farían ata graza -urbanizacións con aeroportos privados, pistas de esquí onde non neva-, se non fose pola situación á que conduciu semellante loucura do ladrillo.

Spain mon amour e Ruínas modernas.Museo ICO. Zorrilla, 3. Ata o 9 de xuño.


EL PAIS: Un urbanismo "do bo"

Comentarios

Ainda non existen comentarios para esta nova. Crea o primeiro completando o seguinte formulario.

* Todos os comentarios serán moderados antes da súa publicación.

Enviouse o comentario correctamente. Todos os comentarios son moderados antes de ser publicados. Grazas.

Enviar un novo comentario